در ميان مقاطع تحصيلي، مقطع ابتدايي يكي از حساس ترين مقاطع آموزشي محسوب مي گردد . سرمايه گذاري كشورهاي پيشرفته و به كارگيري افراد با تجربه در اين مقطع خود دليلي بر اين مدعا است . براي مثال در كشور آلمان، كساني كه مي خواهند به منزله معلم ابتدايي فعاليت نمايند بايد از قابليت هاي خاصي برخوردار باشند و مدت زمان بيشتري را صرف تحصيل در آموزش ابتدايي نمايند . يكي از حيطه هاي مهم در برنامه درسي آموزش ابتدايي موضوعات درسي و نحوه آموزش به دانش آموزان است . در اين ميان بعضي از برنامه ه اي درسي ( مانند هنر و ورزش ) نسبت به ديگر برنامه هاي درسي مورد بي مهري و بي توجهي قرار گرفته است و به آنها به ديده زنگ تفريح و استراحت نگريسته مي شود . شايد دليل اين امر اين است كه پتانسيل هاي هنر براي مسئولان و معلمان به خوبي شناخته شده نيست . به نظر مي رسد در كشور ما هم چنين وضعيتي حكم فرما باشد . در چنين شرايطي ورود فناوري اطلاعات و ارتباطات براي آموزش هنر مي تواند مشكل را دو چندان سازد . زيرا آموزش هنر با شيوه فعلي در مدارس كشور به طور صحيح جا نيفتاده است . نتايج تحقيق نشان مي دهد مدارسي كه در ايران به آموزش دروس از طريق فناوري اطلاعات و ارتباطات مبادرت ورزيده اند، موفق نبوده اند . اما شواهد تحقيقي در كشورهاي ديگر نشان داده است آموزش هنر مي تواند خلاقيت، قدرت تحليل گري، ارزشيابي اطلاعات، و سواد بصري دانش آموزان را پرورش دهد . همچنين نتايج تحقيق اذعان مي كند از آنج ائي كه زبان ارتباطي فناوري هاي جديد؛ ( صدا، انيميشن، موزيك، نمايشنامه، ويدئو، گرافيك، و صدا ) زبانِ هنر نيز مي باشد، دانش آموزان با انگيزه بيشتري مي توانند پذيراي آموزش هنر باشند . مقاله حاضر ضمن بيان مزيت ها و محدوديت هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات، چگونگي استفاده از فناوري هاي جديد اطلاعات و ارتباطات براي آموزش هنر در مقطع ابتدايي را مورد بحث و بررسي قرار مي دهد .