داستان مسابقه لاکپشت و خرگوش را همه شنیدهاند. فیلمهای کارتونی زیادی هم در این باره ساخته شده است. خیلیها گمان میکنند نکته پنهان در این داستان را فهمیدهاند اما تعداد معدودی از آدمها از اهمیت نوک زبان لاکپشت در این مسابقه آگاهند. اجازه دهید یکبار دیگر داستان را با هم مرور کنیم.
روزی لاکپشت و خرگوشی مسابقه مسافتپیمایی گذاشتند. خرگوش مغرور که با سرعت میدوید، دایم بین راه استراحت میکرد. اما لاکپشت پیوسته و خستگیناپذیر به طور آهسته و تدریجی به جلو میرفت. وقتی لاکپشت نزدیک خط پایان رسید خرگوش سریع خود را جمع و جور کرد و با تمام قوا همزمان با لاکپشت از خط پایان گذشت. اما داوران مسابقه لاکپشت را برنده اعلام کردند! میدانید چرا؟ جواب بسیار ساده است: درست روی خط پایان لاکپشت زبانش را بیرون آورده بود و نوک زبان او از خط پایان زودتر عبور کرده بود. همین تفاوت کوچک باعث شد که لاکپشت برنده اعلام شود و رقیب قدری مثل خرگوش را از صحنه رقابت خارج سازد. یک تفاوت کوچک جهشی بزرگ را به همراه داشت و این همان نکته ظریفی است که خیلیها از آن غافلند.
همه دنبال اختلافها و تفاوتهای بزرگاند. دانشآموزان کنکوری گمان میکنند برای عبور از سد کنکور حتما باید در کلاسهای خصوصی استادان معروف شرکت کرده و یا در موسسات آموزشی پرهزینه ثبتنام کنند. آنها بدون دسترسی به کتابهای کمک درسی گرانقیمت، جهش از دره کنکور را غیرممکن میدانند. اما همه اینها اگر به فرض درست هم باشد اما باعث آن جهش بزرگ نمیشوند و آنچه سبب میگردد یک دانشآموز روستایی و محروم گوی سبقت را از همه کلاسرفتههای مجهز ببرد، جمع همان تلاشهای کوچک و ناچیزی است که به چشم نمیآیند اما معجزه میآفرینند. یادداشتی که در گمنامترین ساعات شبانهروز برداشته میشود، نیمنگاهی که در شلوغترین ساعات میهمانی به بخشی از کتاب انداخته میشود، دقت و توجهی که در زمان فراغت کلاس به یک مساله داده میشود. مجموع این تفاوتهای کوچک ناگهان در لحظه آزمون اختلافهای بزرگ را باعث میشوند و به همین دلیل است که همه مشاوران واقعی آموزشی به دانشآموزان توصیه میکنند نکات قوت خود را در زدن تستهایی جستوجو کنند که بقیه داوطلبان نسبت به آنها بیاعتنا هستند. درسهایی که ضریب کم دارند همیشه در تعیین نفرات ممتاز تعیینکنندهاند. یعنی همان درسهایی که بقیه نسبت به آنها بیاعتنایی میکنند.
این اصل یعنی ایجاد جهشهای بزرگ از طریق انجام فعالیتهای جزیی و از دید بقیه بیاهمیت و ناچیز، اصلی است که موفقیت اشخاص بزرگ را در تمام صحنههای زندگی تضمین میکند. در امور خانوادگی یک محبت کوچک و ناچیز مثل درست کردن یک فنجان چای یا خرید ناغافل یک هدیه کوچک میتواند چنان موجی عظیم از محبت و صمیمیت را ایجاد کند که هزار جمله شاعرانه هم از آن عاجز باشند. در امور شغلی یک پافشاری و استقامت جزیی میتواند بازده و نتایج کار را آنقدر افزایش دهد که در درازمدت ارتقای شغلی کارمندان را تضمین کند. در جامعه یک حرکت کوچک توسط هر شهروند مثل برداشتن زبالهای کوچک از روی زمین و انداختن آن در سطل زباله میتواند چهره کل شهر را در کمترین زمان قابل تصور دگرگون و زیبا و دیدنی سازد. هر چه مسابقات حساستر شده و بازیکنان از لحاظ توانایی به هم نزدیک میشوند، اختلاف امتیازها حتی در سطح صدم ثانیه تعیینکننده میشود. هرگز تفاوتهای جزیی را بیاهمیت نپندارید، جهشهای عظیم زندگی شما در همین تفاوتهای ظریف نهفته است.